مطالبات رهبر انقلاب از دانشجویان؛ از زبان رهبر انقلاب

به گزارش پایگاه تحلیلی خبری دانشجویان مستقل؛ مقام معظم رهبری هر ساله در دیدارهای دانشجویی که با فعالین تشکلهای دانشجویی؛ اعضای بنیاد نخبگان دانشجویی و... دارد؛ علاوه بر پاسخگویی به سوالات و شبهات، اقدام به مطرح نمودن مطالباتی از دانشجویان مینمایند، که مهم ترین مطالبات ایشان را می توان در سخنرانی سال 82 به شرح ذیل دسته بندی نمود: ایشان در این سخنرانی با اشاره به پرسش دانشجویان در مورد کارهای انجام گرفته در کشور می فرمایند: نفس اينكه شما مىآييد اينجا و اين فكر را در فضاى كشور و جامعه پرتاب مىكنيد - كه منعكس هم خواهد شد - مهمترين مسأله است و مطلبى است كه ما به آن احتياج داريم. ما مىخواهيم جوان ما احساس كند كه بايد فكر كند و بايد اين فكر را مطرح و آن را مطالبه نمايد. نمىخواهيم كارِ نمايشى كنيم و نيازى هم به كارِ نمايشى نداريم؛ اما به اينكه جوان ما - بخصوص مجموعه دانشجويى كه در سطح كشور بسيار گسترده و وسيع است - اين احساس را در خودش تقويت كند كه در آينده كشور نقش و مسؤوليت دارد و بايد تعهّدى در اين زمينه در خود احساس و براى آن تلاش كند، نياز داريم. ایشان در خصوص فعالیت های دانشجویی به این نکته اشاره کردند: از جوانان عزيزمان - چه دختران و چه پسران - توقّع داريم كه در مورد مسائل اساسى كشور، جدّى باشند و جدّى برخورد كنند. پيشنهاد مىكنم روى اين مسأله «جدّى بودن» فكر كنيد، بعد خواهيد ديد خيلى از كارهايى كه در گوشه و كنار انجام مىگيرد، ناشى از جدّى نبودن است. ایشان در خصوص عدالتخواهی دانشجویان و طرح این مسئله در میان دانشجویان می افزایند: مسأله عدالتخواهى را كه من با شما و جوانان مطرح مىكنم، به معناى اين نيست كه با غيرجوانان مطرح نكردهام. قبل از اين نامهاى كه يكى از دوستان مطرح كردند كه دو سه سال پيش به يك تشكّل دانشجويى نوشتم، مسأله عدالتخواهى را دهها بار با مسؤولانى كه وظيفه اجرايى دارند، مطرح كردهام و اينطور هم نبوده كه هيچ عمل نشود و پيش نرود؛ چرا، كارهايى هم شده و پيش هم رفته است؛ اما همه اين حركتها براى ماندگارى و عمقيابى، پشتوانه مىخواهد، كه آن پشتوانه مطالبه و خواست، شما هستيد. ایشان در تبیین مطالباتی که بصورت دانشجویی باید بیان شوند، این نکته را اضافه کردند: منظور از خواست و مطالبه هم اين نيست كه انسان مشتش را گره كند و مسألهاى را بخواهد؛ نه، بلكه بدانيد كه اين مطالبه و خواسته لازم است و باور كنيد كه اين نيازى قطعى و حياتى براى كشور و جامعه است. نفس اينكه شما اين موضوع را باور كنيد، مهمترين مطالبه است و اثر خود را در حرف، كار، تعامل، جبههگيرى سياسى و حركت دينى و مردمى شما مىگذارد. ایشان در ادامه به تعهد و احساس مسئولیت جریان دانشجویی نسبت به آرمانها اشاره می کنند و می فرمایند: من مىخواهم غالب يا بيش از غالب بدنه دانشجويى كشور، مجموعهاى متعهّد و داراى احساس مسؤوليت نسبت به آرمانهاى دانشجويى باشند. يكى از اين آرمانها مسأله علم است؛ دومى عدالتخواهى است و آرمان سوم، آزادانديشى و آزاديخواهى است. رهبری در تشریح آزادیخواهی می فرمایند: آزاديخواهى نبايد فقط منحصر در معناى محدود سياسى تلقّى و معنا شود. در آزاديهاى سياسى، آزاديهاى اجتماعى از بخشهاى مهم آزاديهاى بشرى است. ما خودمان كتكخورده و زندان رفته اين آزاديها هستيم و معنى آزادى سياسى را مىفهميم؛ اما مىگوييم كسانى كه با شعار آزادى سياسى، دنبال تحقّق شعارهاى ضدّآزادىترين مجموعههاى سياسى دنيا - هيأت حاكمه امريكا؛ فاشيستهاى ظاهراً دمكرات موجود در دنيا كه از هر فاشيستى، فاشيستترند مجموعهاى متعصّب و نو محافظهكار كه تازه وارد ميدان سياست شدهاند - درباره ايران هستند، اينها آزاديخواهند؟ اين، آزاديخواهى و دنبال آزادى سياسى رفتن است؟ آن شعار آزاديخواهى كه معنا و مآل و خلاصهاش اين باشد كه امريكا حكومت دستنشانده خودش را بر اين كشور مسلّط كند، آن شعار آزاديخواهى نيست؛ ولو صد بزك و رنگ و روغن آزاديخواهى هم به آن بزنند؛ اين شعار، دروغين و شعار اسارت و خيانت استایشان با اشاره بدین منطق در مورد آزاد اندیشی از دانشجویان این مطالبه را دارند: آزادانديشى را عميقتر معنا كنيم تا اينجا هم اثر خودش را ببخشد. آزادانديشى يعنى آزادانه فكر كردن؛ آزادانه تصميم گرفتن؛ ترجمهاى، تقليدى و بر اثر تلقين دنبال بلندگوهاى تبليغاتى غرب حركت نكردن. لذا شامل علم، معرفت، مشى سياسى، شعارها و واژهها و خواستههاى متعارف سياسى و اجتماعى هم مىشود. اگر امروز غرب مىگويد دمكراسى، ما بايد فكر كنيم - آزادفكرى يعنى اين - ببينيم آيا همينكه او مىگويد درست است و دمكراسى بهصورت مطلق ارزش است، يا نه قابل خدشه است؟ایشان در جواب دانشجويی که جمع بین آرمانگرایی دانشجویان و مصلحت اندیشی مسئولین را پرسیده بودند؛ می فرمایند: من اين نكته را بگويم كه مصلحتانديشى بد، منفى و ضدّارزش نيست. مصلحتانديشى يعنى دنبال مسألهاى كه مصلحت است، رفتن. ایشان در تکمیل ای موضوع می فرمایند: اين موضوعِِ بدى نيست. اين را بدانيد كه دستگاه اجرايى كشور در تعامل بسيار دشوار خود در دنيا، بر سر دوراهيهايى قرار مىگيرد كه مجبور مىشود مصالحى را در نظر بگيرد؛ چون اداره كشور و كار اجرايى، كار خيلى سختى است. مثال آن، اين است كه وقتى كسى از پاى تلويزيون كوهنوردى را مىبيند كه با زحمت و قدم به قدم جلو مىرود، با خودش مىگويد: يك ذرّه زودتر و تندتر قدم بردار تنبل! او پاى تلويزيون نشسته، در آن ارتفاع چندهزار مترى و در آن وضعيت قرار ندارد كه ببيند اين كار چقدر عملى است. ایشان در این موضوع دانشجویان را به تماشاچیان کشتی و فوتبال تشبیه می کنند و می فرمایند: حتماً ديدهايد كه گاهى اوقات بعضى از تماشاگران فوتبال، دائم به بازيكنها و تيمهاى مورد علاقه خود دستور مىدهند: تنبل بزن! شوت كن! به هرحال، كار اداره كشور كار سختى است و البته مصلحت، هيچ اشكالى هم ندارد؛ ما به آنها ايراد نمىگيريم. البته حواسمان هم جمع است كه آنها هميشه غرق در مصلحت نشوند و بنده با توجه به مسؤوليتم به اين موضوع توجّه مىكنم. ایشان با تاکید بر نگاه به قلّههاى آرمانى می افزایدند: اگر شما نگاه به قله های آرمانی را كنار بگذاريد، برآيندِ غلطى بهوجود خواهد آمد. برآيندِ آرمانگرايى شما و چالش مسؤولان با مصلحتها، برآيند معتدل و مطلوبى خواهد شد؛ اما اگر شما هم دنبال مصلحتگرايى رفتيد و گرايش مصلحتانديشانه - يعنى صددرصد با واقعيتها كنار آمدن - وارد محيط فكرى و روحى دانشجو و جوان شد، آنوقت همه چيز بههم مىريزد و بعضى آرمانها از ريشه قطع و گم خواهد شد. دانشجويان نبايد آرمانگرايى را رها كنند. توقّع من از شما عزيزان اين است كه پايههاى معرفتى خودتان را در همه زمينهها عميق و مستحكم كنيد. ایشان از دانشجویان فعالیت تئوریک در زمینه علم، عدالتخواهی و آزاد اندیشی را خواستارند و می فرمایند: يكى از كارهاى بسيار مهمّ اين است كه شما مىتوانيد در سه زمينه علم، عدالتخواهى و آزادانديشى كار تئوريك كنيد. اين كار تئوريك را مىتوانيد در زمينه جنبش توليد علم يا در زمينه عدالتخواهى انجام دهيد. مثلاً در زمينه عدالتخواهى، مىتوانيد قانون اساسى را مطالعه كنيد و ببينيد اگر ما بخواهيم عدالت اجتماعى را با همان مفهوم متعارفى كه همه مىفهميم، تحقّق ببخشيم، بايد از كدام دستگاهها چه توقّعهايى داشته باشيم.